Ragnhildur 21 mánaðar gömul unir sér vel með bók á leiðinni suður. Ég fékk þessa mynd í tölvupósti fra´foreldrum hennar rétt áðan og gat ekki stillt mig – vissi að pabbi yrði glaður að sjá hana.

Ragnhildur 21 mánaðar gömul unir sér vel með bók á leiðinni suður. Ég fékk þessa mynd í tölvupósti fra´foreldrum hennar rétt áðan og gat ekki stillt mig – vissi að pabbi yrði glaður að sjá hana.

Ég get nú ekki stillt mig um að benda þér á yndislegar myndir af mínum yndislegu sonardætrum. Smelltu bara á Ágúst Torfa og Evu Hlín hér til hægri og þá er leiðin greið að myndunum.
Á laugardaginn vorum við heima og það borgaði sig, því hér komu góðir gestir og sátum við með þeim úti í solskininu á pallinum. Ég meira segja spilaði skrafl, sem mér þykir svo skemmtilegt, við Elínu vinkonu mína. Á pallinum, auðvitað.
Svo kom sunnudagurinn, sem beðið hafði verið eftir. Fyrst var farið í kirkju, nema hvað, og þar þjónaði Guðmundur héraðsprestur af alúð eins og hans var vandi. Svo fórum við heim og ég reyndi að hvíla mig. Daníel renndi svo í hlað klukkan þrjú og við héldum af stað austur í Þorgeirskirkju, þar sem þeir félagar héldu tónleika klukkan fimm. Áður þurftu þeir að finna jafnvægi milli hljóðfæris og raddar. Ég var dálítið smeyk um aðsókn. Hafði bara auglýst þetta í Hlaupastelpunni, hefði e.t.v. átt að auglýsa líka í Dagskránni. Það getur verið erfitt að vita hvað maður á að gera. Auglýsingar kosta peninga og maður veit aldrei hvort þær skila einhverju eða ekki. Hvað um það. Aðsóknin var ásættanleg, þarna voru rúmlega 40 manns og salurinn mjjög góður. Var afar góður rómur gerður að söng þeirra félaga og í lokin stóðu to´nleikagestir á fætur. Við ókum heim (á nýja bílnum, sem reynist vel) glöð og ánægð með daginn.
Ég held altarinstaflan í Þorgeirskirkju slá öllu við. En nú er komið að tónleikum þeirra félaga Daníels og Hauks þar á sunnduaginn klukkan 5. Ég auglýsti í Hlaupastelpunni og vona að aðsókn verði þokkaleg. Ég er nú líklega ekki nógu góður umboðsmaður, en svona er þetta nú bara. Svo verða tónleikar í Mjóafirði og á Eskifirði 19. og 20. júlí. Ég hlakka verulega til tónleikanna á Mjóafirði, en renni algjörlega blint í sjóinn hvað varðar Eskifjörð. Þar veit ég ekki til ég þekki nokkra sálu. En Daníel er frá Norðfirði og því kunnugur á þessum slóðum.
Góð vika í góðu veðri, hvað með það þótt það rigni smávegis dagpart. Það er spáð afar hlýrri og sólríkri helgi. Á mánudaginn var kvennaboð í Löngumýrinni og áttum við þar góða stund með góðum veitingum og spjalli. Í gær var svo matarboð og annað á morgun. Hvers getur maður frekar óskað sér? Við höfum aðeins lagt unga fólkinu okkar lið þessa viku, enda Ragnhildur litla lasin, í dag með heilmikinn hita, en virtist vera að hressast með kvöldinu.
Í gær ætluðum við í kirkju klukkan ellefu, en það var ekki í boði hvorki í okkar sóknarkirkju né Glerárkirkju. Á báðum stöðum var boðið upp á kvöldmessur í gærkvöldi. Við hlustuðum því á sr. Magnús á Ísafirði, en hann nýtti sér ýmsa hljóð í predikuninni. Heyrðum við bæði lóuna og sr. Magnús syngja í predikuninni.
Þá lá leiðin austur í Aðaldal, en þar var blásið til vinarfagnaðar í tilefni af ársafmæli Baldvins Snæs Völundarsonar, sem var kominn heim á gamla Frón með foreldrum sínum. Hann, sem er vanur að vera mjög lélttklæddur var að venjast því að ganga í fötum og á skóm. Veislan var glæsileg og í miðjunni var sjóræningjaskip hins ógnvænlega Baldvins sjóræningja.
Ja, veðrið í gær var bara eins gott og hægt var að óska sér, sóla, logn og hlýindi. Við tókum lífinu létt og vorum heima en fengum nokkra góða gesti. Það undarlega var, að þrátt fyrir veður og flugsýningu sátum við inni meiri hluta dagsins. Það er enn undarlegra fyrir það, að gestirnir sem komu, eru sérstakir áhugamenn um flug og vita ALLT um áætlanir og flugvélar. En svona getur maður hagað sér bjánalega stundum.
Í dag er skemmtileg dagskrá og við ætlum að kynnast tveim körlum! sem við höfum ekki hitt áður, og er annar þeirra fæddur í fy rra en hinn 1975. Meira um það seinna, en ég viðurkennni að ég h lakka mikið til.
Fyrir nokkru fékk ég bréf þar sem mér var “boðið” á dagskrá um skáldkonuna Elínborgu Lárusdóttur í menningarhúsinu Miðgarði Skagafirði19. júní kl 13:00. Þegar mér bauðst auk þess ferð með þeim Rúnari og Guðnýju ákvað ég að fara. Ferðin var góð og dagskráin athyglisverð. Ekki var verra, að Skagfirðingar eru búnir að taka húsið í gegn með góðum árangri. Þora Björk, sem er barnabarn Elínborgar stóð fyrir dagskránni. Ég man ekki eftir því að hafa lesið neitt eftir Elínborgu, en ætla mér að ráða bót á því. Heim fór ég með Gunnari (sem einnig er barnabarn Elínborgar) og Rósu.
Þegar heim var komið hringdi Ágúst Torfi og bauð í súkkulaðiköku og súkkulaðikakan hennar Evu er engu lík. Góður endir á góðum degi.
Jæja, þá er það komið sumarlookið (fyrirgefið slettuna) og einkennist það af kjól og eyrnalokkum, sem ég keypti fyrir sunnan um daginn. Sólveig Helga vinkona mín var rmeð mér, þegar innkaupin voru gerð, en Allý vinkona tók myndina. Ætlunin var að fara í honum í bæinn á 17. júní, en veður kom í veg fyrir það. Ég fór í bæinn, en ekki til að spóka mig heldur til að hitta gamla skólasystur á Bláu könnunni og áttum við góða stund saman.
Já, veðrið hefur verið heldur dapurlegt á þjóðhátíðardaginn, sérstaklega þegar maður rifjar upp veðrið í gær, sem var yndislegt. En þetta er nú ekki í fyrsta skipti,s em veðrið er svona. Einu sinni vorum við á Djúpavogi á 17. júní og það sá varla út úr augum fyrir þoku og sudda, en hvað með það.
Á sunnudaginn var Bryndís skírð í Hjallabrekkunni hjá afa og ömmu. Haukur afi skírði og Hlín frænka spilaði á nikku undir söng. Á eftir voru glæsilegar veitingar að vanda. Ég tók nokkrar myndir, en læt nægja að setja hér myndir af systrunum.