Ég hef nú ekki lagt það í vana minn að skrifa hér um málefni líðandi stundar en nú finnst mér full ástæða til að skrifa þó ekki væri nema par setningar.

Þvílíkir endemis aular og undirlægjur sem þjóðin kaus yfir sig síðast - menn sem nenna hreinlega ekki (eða treysta sér ekki) að takast á við erfið mál. Þetta lítur nákæmlega þannig út, frá mínum bæjardyrum séð, að “okkar” fólk hafi samið stórkostlega af sér fyrir okkar hönd. Farið þetta í fúlan pitt og ráðfíflin líka!!

Ég bara talsvert pirraður yfir þessu.

Ragnhildi finnst svakalega gott að fara í bað á kvöldin enda er baðstundin hennar ekki af verri endanum. Hún á báta og endur til að leika með í baðinu en auk þess mætir pabbi alltaf með gítarinn og spilar fyrir hana lög sem hún dillir sér við. Skemmtiatriðin halda svo áfram þegar hún er tekin uppúr baðinu og kroppurinn þerraður. Eftir það fær hún að hlaupa bleyjulaus um húsið - sprettur sem minnir nokkuð á atriði úr “Home Alone”. Eftir þessa útrás tekur við heldur leiðinlegri kafli, hrein bleyja og náttfötin, en volg mjólk í könnu bætir það iðulega upp. Hér eru svo nokkrar myndir af glókollinum í baði.

… er víst enn að - sá þessa vísu eftir hann:

- Hjálmar bloggar, kallinn kominn með net í skúrinn, síðuna má finna hér.

Já, þrátt fyrir bankakreppu, verðbólgu og vaxtatíð þá gengur lífið sinn vanagang. Ragnhildur fer á dagheimilið sitt kl 8 á morgnana og er sótt kl 4 en á meðan verkar pabbi fisk og mamma situr við tölvu. Kvöldmatur er svo kl 6, bað kl 7 og í háttinn kl 8 - góð rútína sem virðist virka vel á Snúlluna því hún leikur á alls oddi þessa dagana og hleypur um allt, býr til mikinn hávaða og sprellar. Hún er þó ekki alveg sátt við stóru jaxlana sem eru að brjóta sér leið út í dagsljósið með tilheyrandi munnangri og hitavellu.

Við Torfi höfum líka náð að koma einu og öðru í verk. Við skruppum í helgarferð til Stykkishólms um daginn og fékk Ragnhildur enn einu sinni að eiga dekurhelgi hjá ömmu og afa í Kópavogi. Við hjónin áttum á meðan góðar stundir í Hólminum - mikil skemmtun á Hótel Stykkishólmi, frábær matur með dansiballi og svo má ekki gleyma vöfflunum í morgunmatnum. Jólaundirbúningur hófst þegar við drifum í því að panta jólakortin og svo hefur verið fjárfest í tveimur kerrum fyrir komandi vetur og sumar. Einni kerru með mótor, stóru skotti og bílstól í aftursæti (ekki þó Range Rover!) og annarri kerru sem gerir ráð fyrir að foreldrar nýti eigin vélarafl til að ýta litlu skotti um nærliggjandi götur. Þarfaþing hvoru tveggja. Vefsíðan lagðist svo í dvala í nokkra daga en var endurvakin í gær og fær vonandi að lifa eitthvað áfram - kreppan bítur ekki á öllu! Þessa dagana er svo á dagskrá að melda sig í ræktina og koma sér í aðeins betra form fyrir jólin svo jólafötin springi ekki utan af manni, koma nokkrum haustlaukum niður í mold og slappa svo af Góða helgi.

Við fórum með Ragnhildi í myndatöku um síðustu helgi og vorum að fá afraksturinn í hendurnar. Þetta var nú ansi skrautlegt safn mynda og ljóst að þegar maður er nýbúinn að læra ganga og klifra þá er lítil þolinmæði fyrir því að sitja kyrr og brosa eins og einhver dúkka. Þessar myndir hafa þó sinn sjarma og ég vil meina að þær hafi einmitt náð að fanga karakterinn hennar þessa mánuðina.. og til þess er víst leikurinn gerður.

Kom upp sú hugmynd að taka bara upp þýska markið í stað krónunnar - er það ekki þjóðráð? Það er víst ekkert verið að nota það um þessar mundir og nóg til, hægt að fá þennan pappír á slikk, eiginlega bara fyrir flutningskostnaðinn…

Því miður er ég ekki svo forsjál að hafa keypt jólagjafirnar á sumarútsölunum og þegar nóvember nálgast þarf maður að fara að spá í hvað sé eiginlega hægt að gefa fólki… svo maður sé klár í búðarrápið í desember. Það sem ég er samt eiginlega forvitnust um þessi jólin er hvernig fer með jólagjafir nýráðinna ríkisstarfsmanna hjá bönkunum. Undanfarin ár hefur tíðkast að bankarnir reyni að slá öll met í jólagjöfum til starfsmanna og hafa þær vera þó nokkuð glæsilegar, vægast sagt. Hinsvegar tíðkast ekki jólagjafir hjá ríkisreknum stofnunum og fyrirtækjum, má þar t.d. nefna Landsspítala, Háskóla Íslands og Alþingi. Það þykir einfaldlega ekki við hæfi að skattgreiðendur borgir jólagjafir til ríkisstarfsmanna.

Það verður því spennandi að sjá hvort að eitt verði látið yfir alla ganga eða hvort að bankastarfsmenn eigi frekar skilið að fá jólagjafir en aðrir ríkisstarfsmenn.

Við Torfi skruppum til New York um daginn. Ragnhildur fékk að vera heima á Íslandi á meðan og var í góðu yfirlæti hjá ömmu sinni og afa í Kópavoginum. Mun hún hafa fengið að sofa út alla morgna og kúra uppí bæði á kvöldin og morgnana… allt í miklu uppáhaldi hjá þeirri stuttu.

En við náðum nú að skemmta okkur vel í New York þrátt fyrir Ragnhildarleysið, örkuðum um breiðgötur og röltum yfir Brooklyn brúnna og horfðum á sólina setjast á frelsisstyttuna. Litum á sýningarnar í MoMa og skoðuðum mannlífið. Síðast en ekki síst áttum við góðar stundir með Baldri, Svanhildi, Höllu og Kára sem við þökkum kærlega fyrir góða New York helgi.. og ekki síst Höllu og Kára fyrir að leyfa okkur að deila með sér herbergi. Þau pössuðu sig voða vel að vekja ekki gestina þegar þau klifruðu úr kojunni sinni, en ef þau sáu að við vorum vöknuð fengum við hátt og skýrt “HÆ” og svo breitt bros í anda Línu Langsokk. Afar hressandi að byrja daginn svona á meðan eintómar kreppufréttir blöstu við öllum öðrum við morgunverðarborðið.

En svona rétt í lokin - nokkrar svipmyndir frá helginni.

Það er kominn tími á fréttir af henni Ragnhildi okkar. Í stuttu máli eru helstu framfarirnar þær að hún er farin að ganga. Fyrir nokkrum vikum fór hún að sleppa takinu og taka nokkur skref óstudd, svo fjölgaði skrefunum jafnt og þétt og í hvert skipti sem hún datt á rassinn brosti hún og klappaði ákaft fyrir sjálfri sér. Hvatningin er greinilega lykill að árangri því nú gengur hún galvösk hvert sem hún vill komast og við erum löngu hætt að telja skrefin, enda hún hætt að detta á rassinn. Hér eru svo nokkrar myndir af henni við æfingar.

Fimm sannanir fyrir því að nú er árið 1975:

1. Við eigum í stríði við Breta
2. Það eru gjaldeyrishöft
3. Það ríkir óðaverðbólga
4. Vinsælustu lögin eru með ABBA og Villa Vill
5. Forsætisráðherran heitir Geir og er Sjálfstæðismaður

Nú þegar fjárhagsáhyggjur hellast yfir landann koma sálfræðingar og geðlæknar í viðtöl og mæla með því að fólk passi uppá að fá nægan svefn til að bæta geðheilsuna. Þetta er örugglega gott og blessað - alltaf endurnærandi að fá góðan svefn. Ragnhildur er sérfræðingur í miklum svefni og náði ég tveimur myndum af henni nýlega við þá iðju. Hún sefur alla jafna 3-4 tíma yfir daginn og svo 12 tíma á nóttunni - hún mælir með 16 tíma svefni og finnst þessar stellingar vænlegar til árangurs:

Henni þykir líka mjög gott að sofa út um helgar, helst alveg til 9, og höfum við nú þegar tekið okkur hana til fyrirmyndar enda allir við hestaheilsu á þessum bæ.

Mér fannst þetta viðtal ansi áhugavert. Mikið hefur verið fjallað um peningamarkaðssjóði því stór hluti þjóðarinnar ávaxtaði fé sitt í slíkum sjóðum þar sem þeir hafa gegnum tíðina gefið aðeins betri ávöxtun en innistæðureikningar. Fyrir það fyrsta finnst mér athyglisvert að það skuli yfirhöfuð verið að stinga upp á því að slíkur sjóður eigi að vera tryggður af Ríkinu og fólk eigi að fá peningana sína til baka rétt eins og fólk sem á innistæður á reikningum gjaldþrota banka… þ.e. athyglisvert að fólk skuli líkja verðbréfum og innistæðum saman. Ef Ríkið ætlar að láta sér detta í hug að fara að bæta fólki upp tjónið þá er eins gott að þeir vaði í bæta öllum Lífeyrissjóðum landsins upp tjónið líka, því þeir sjóðir hafa fjárfest í peningabréfum… og helling af þeim. Þeir sem settu peningana sína í þessa sjóði verða að axla ábyrgð og vita í hvað peningarnir fara… þ.e. að miklu leyti í bankabréf og víxla. Ég var með allt mitt sparifé í slíkum sjóði vegna þess að hann gaf góða ávöxtun með lítill áhættu (en alls ekki engri!) en leysti það út daginn sem tilkynnt var um þjóðnýtingu Glitnis og tapaði litlu.

Hitt sem er svo einnig áhugavert er hvað ábyrgð þjónustufulltrúa og ráðgjafa í bönkum er lítil og það sem meira er að vegna þess hve hratt bankakerfið hefur vaxið þá hefur ráðgjöfin oft á tíðum verið veitt af nýútskrifuðum viðskiptafræðingum sem þekkja ekkert annað en hagvöxt og sterka krónu. Fólki sem gerir sér enga grein fyrir að það er með sparifé fólks í höndunum. Annað sem er líka súrrealískt er að innan bankageirans hefur “Survivor þemað” vera gjörnýtt. Þar hefur maður heyrt af leikjum sem ganga út á það að sá sem fær sem flesta til að fjárfesta í tilteknum sjóði eða leggja inn peningana sína á tiltekinn reikning fær utanlandsferð. Ætli þennan þjónustufulltrúa hafi ekki bara langað í vinninginn?